Η ψαθωτή τοιχοποιία των πολυκατοικιών
Μεγάλο μέρος των ελληνικών πολυκατοικιών που κατασκευάστηκαν από τη δεκαετία του 1950 έως το τέλος της δεκαετίας του 1980 διαθέτει δικέλυφη δρομική οπτοπλινθοδομή. Οι τεχνίτες την αποκαλούσαν συχνά ψαθωτή τοιχοποιία. Αποτελείται από δύο σειρές τούβλων, με εγκάρσια τοποθετημένα στοιχεία που συνδέουν τα δύο κελύφη και με ενδιάμεσο κενό περίπου 8 cm.
Μαζί με τα επιχρίσματα, το συνολικό πάχος του τοίχου φτάνει συνήθως τα 23 έως 25 cm. Το διάκενο προβλεπόταν ώστε να προσφέρει μια στοιχειώδη θερμική προστασία, όμως ο κενός τοίχος παραμένει πολύ μακριά από τις σημερινές απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης.
Η εφαρμογή της εμφύσησης
Η τεχνική της εμφύσησης αξιοποιεί αυτό το υφιστάμενο κενό χωρίς να απαιτεί εξωτερική θερμοπρόσοψη ή εσωτερική επένδυση. Μέσα από οπές περίπου 2,5 cm, οι οποίες μπορούν να γίνουν από την εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά ανάλογα με την πρόσβαση, διοχετεύεται παρθένος ορυκτοβάμβακας Supafil μέχρι να γεμίσει και να συμπιεστεί ομοιόμορφα το διάκενο.
Η επέμβαση πραγματοποιείται μέσα στο πάχος του υπάρχοντος τοίχου. Δεν μειώνει τον ωφέλιμο εσωτερικό χώρο και δεν αλλάζει την εξωτερική όψη, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό στις πολυκατοικίες όπου δεν είναι εφικτή μια κοινή επέμβαση σε όλες τις ιδιοκτησίες.
Η μεταβολή της θερμικής απόδοσης
Στο χαρακτηριστικό παράδειγμα τοίχου με διάκενο 8 cm, ο αρχικός συντελεστής θερμοπερατότητας είναι περίπου U = 2,2 W/m²K. Η πλήρωση με υλικό θερμικής αγωγιμότητας λ = 0,034 W/mK μειώνει τον συντελεστή περίπου στο U = 0,44 W/m²K. Η μεταβολή αντιστοιχεί σε περιορισμό των θερμικών απωλειών του συγκεκριμένου τοίχου κατά περίπου 80%.
Η θερμική προστασία που προστίθεται μέσα στο διάκενο είναι αντίστοιχη με την εφαρμογή περίπου 8 cm θερμομόνωσης στην εξωτερική ή την εσωτερική πλευρά. Με αυτό τον τρόπο, ένα κατασκευαστικό χαρακτηριστικό που παρέμενε ανεκμετάλλευτο μετατρέπεται σε ενεργό τμήμα της ενεργειακής αναβάθμισης.
Γρήγορη επέμβαση στο υφιστάμενο κτίριο
Η εμφύσηση απευθύνεται κυρίως στους δικέλυφους τοίχους που διαθέτουν συνεχές και κατάλληλο διάκενο. Όπου η κατασκευή το επιτρέπει, προσφέρει έναν γρήγορο και οικονομικό τρόπο ουσιαστικής μείωσης των απωλειών, χωρίς εκτεταμένες οικοδομικές εργασίες και χωρίς αλλοίωση της αρχιτεκτονικής μορφής του κτιρίου.