Το παράδειγμα μιας τυπικής τοιχοποιίας
Μια συνηθισμένη διπλή δρομική τοιχοποιία πολυκατοικιών της περιόδου 1950 έως 1980 αποτελείται από εξωτερικό σοβά, δύο σειρές τούβλων, ενδιάμεσο κενό και εσωτερικό σοβά. Χωρίς θερμομόνωση, ο συντελεστής θερμοπερατότητάς της μπορεί να βρίσκεται περίπου στα 2,2 W ανά τετραγωνικό μέτρο και βαθμό Κελσίου.
Σε ένα αριθμητικό παράδειγμα τοίχου 12 m², με εσωτερική θερμοκρασία 20 °C και εξωτερική 5 °C, η διαφορά των 15 βαθμών οδηγεί σε θερμική απώλεια 396 W. Η ισχύς αυτή αντιστοιχεί περίπου σε δέκα λαμπτήρες των 40 W που παραμένουν συνεχώς αναμμένοι.
Η επίδραση της μόνωσης στο διάκενο
Η πλήρωση του κενού με θερμομονωτικό υλικό θερμικής αγωγιμότητας λ ίσης με 0,034 W ανά μέτρο και βαθμό Κελσίου, σε πάχος 7 cm, προσθέτει θερμική αντίσταση περίπου 2,1 m²K/W. Με την επέμβαση, ο συντελεστής U του τοίχου μειώνεται από περίπου 2,2 σε 0,4 W/m²K.
Με την ίδια επιφάνεια και την ίδια διαφορά θερμοκρασίας, η απαιτούμενη ισχύς περιορίζεται από 396 σε 72 W. Η μείωση πλησιάζει το 82%, χωρίς να έχει αλλάξει η ζητούμενη εσωτερική θερμοκρασία ή ο τρόπος παραγωγής της υπόλοιπης ενέργειας.
Εξοικονόμηση και παραγωγή είναι διαφορετικά μεγέθη
Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα φωτοβολταϊκά, οι ανεμογεννήτριες, η πυρηνική και η υδροηλεκτρική ενέργεια περιγράφουν διαφορετικούς τρόπους παραγωγής. Κάθε τεχνολογία καλείται να καλύψει μια ήδη διαμορφωμένη ενεργειακή ανάγκη και συνοδεύεται από δικές της υποδομές και επιπτώσεις.
Η εξοικονόμηση προηγείται επειδή αφαιρεί μέρος αυτής της ανάγκης. Η ενέργεια που δεν απαιτείται δεν χρειάζεται να παραχθεί, να μεταφερθεί, να αγοραστεί ή να απορριφθεί ως θερμότητα στο περιβάλλον.
Η προτεραιότητα στον σχεδιασμό
Η ουσιαστική ενεργειακή στρατηγική ξεκινά από τη μέτρηση των απωλειών και τη βελτίωση του κελύφους. Μόνο αφού μειωθεί το φορτίο έχει νόημα να επιλεγεί και να διαστασιολογηθεί το σύστημα που θα καλύψει την υπόλοιπη ζήτηση.
Η αριθμητική εικόνα του τοίχου δείχνει γιατί η πράσινη ενέργεια δεν ταυτίζεται μόνο με μια ανανεώσιμη πηγή. Το μεγαλύτερο όφελος μπορεί να προκύψει πριν από την παραγωγή, όταν ο σχεδιασμός περιορίζει μόνιμα την ενέργεια που χρειάζεται το κτίριο.