Το πρόβλημα βρίσκεται στο σύστημα
Στα συρόμενα χωνευτά κουφώματα, το τζάμι, το παντζούρι και ενδεχομένως η σήτα κινούνται μέσα στο διάκενο του τοίχου. Για να λειτουργήσει η κατασκευή, το διάκενο παραμένει ανοικτό προς τον εξωτερικό χώρο και επικοινωνεί με το εσωτερικό μέσω οδηγών, αρμών και βουρτσών. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα που δύσκολα μπορεί να εξασφαλίσει πραγματική αεροστεγανότητα.
Η αδυναμία αυτή δεν σχετίζεται πρωτίστως με την ποιότητα του πλαισίου ή του υαλοπίνακα. Ακόμη και ένα κούφωμα υψηλών προδιαγραφών, με θερμοδιακοπή και σύγχρονο κρύσταλλο, δεν μπορεί να αποδώσει πλήρως όταν το περιμετρικό κτιριακό κέλυφος παραμένει ανοικτό στην ανεξέλεγκτη ροή αέρα.
Μέτρηση σε συνθήκες καύσωνα
Η FUV κατέγραψε τη θερμική συμπεριφορά τοίχου με συρόμενο χωνευτό κούφωμα σε μία από τις θερμότερες ημέρες του 2023. Στις 12:00 η θερμοκρασία του εξωτερικού αέρα ήταν 43,6 °C και η εξωτερική επιφάνεια του τοίχου 48,1 °C. Στις 15:00, όταν ο εσωτερικός αέρας είχε φτάσει στους 38 °C, τέθηκε σε λειτουργία το κλιματιστικό για έξιμισι ώρες, έως τις 21:30.
Κατά τη λειτουργία του κλιματισμού, η θερμοκρασία του εσωτερικού αέρα μειώθηκε περίπου κατά 10 °C. Η εσωτερική επιφάνεια του τοίχου, όμως, παρουσίασε ελάχιστη μεταβολή και το διάκενο παρέμεινε σταθερά θερμό. Σε βραδινή μέτρηση η θερμοκρασία μέσα στο διάκενο εξακολουθούσε να είναι περίπου 3,5 °C υψηλότερη από τη θερμοκρασία του κλιματιζόμενου χώρου.
Ο κλιματισμός ψύχει τον αέρα όχι τη θερμική παγίδα
Μόλις διακόπηκε η λειτουργία του κλιματιστικού, η θερμοκρασία του εσωτερικού αέρα άρχισε να ανεβαίνει. Το θερμό διάκενο λειτουργούσε σαν φούρνος γύρω από το κέλυφος και επέστρεφε συνεχώς θερμότητα στον χώρο. Έτσι, το σύστημα απαιτούσε παρατεταμένη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας μόνο και μόνο για να αντισταθμίσει μια κατασκευαστική αδυναμία.
Η ίδια αρχή λειτουργεί και τον χειμώνα με αντίστροφη φορά: η ανεξέλεγκτη επικοινωνία εσωτερικού και εξωτερικού αυξάνει τις απώλειες, επιβαρύνει τη θέρμανση και υποβαθμίζει την ηχομόνωση. Οι βούρτσες και τα επιμέρους σφραγιστικά περιορίζουν μέρος της ροής, αλλά δεν μετατρέπουν το σύστημα σε πραγματικά αεροστεγές.
Η αεροστεγανότητα προηγείται του εξοπλισμού
Η ενεργειακή απόδοση ενός κουφώματος δεν κρίνεται απομονωμένα. Αποτελεί μέρος της σύνδεσης υαλοπίνακα, πλαισίου, τοίχου και περιμετρικής σφράγισης. Όταν αυτή η αλυσίδα διακόπτεται από ένα μόνιμα ανοικτό διάκενο, οι προδιαγραφές του κουφώματος δεν μπορούν να μεταφερθούν στο κτίριο.
Η διατήρηση των χωνευτών συρόμενων συστημάτων για λόγους εξοικονόμησης χώρου πρέπει επομένως να επανεξετάζεται ήδη από τη φάση του σχεδιασμού. Τα ανοιγόμενα ή τα πραγματικά αεροστεγή συστήματα προσφέρουν σαφέστερο έλεγχο των αρμών και επιτρέπουν στο κτίριο να αξιοποιήσει τη θερμομόνωση, τον κλιματισμό και τον μηχανικό αερισμό χωρίς διαρκείς απώλειες.
Αλλαγή τεχνικής νοοτροπίας
Η μακρόχρονη χρήση μιας κατασκευαστικής πρακτικής δεν αποτελεί απόδειξη της ενεργειακής της επάρκειας. Η μέτρηση δείχνει ότι τα συρόμενα χωνευτά κουφώματα μπορούν να δημιουργήσουν θερμική παγίδα και να υποχρεώσουν τον ιδιοκτήτη σε συνεχή κατανάλωση ενέργειας. Η βελτίωση του κτιριακού αποθέματος απαιτεί να εγκαταλείπονται οι λύσεις που δεν επιβεβαιώνονται από τη φυσική λειτουργία του κτιρίου.