Κατά την παλιά οικοδομική σχολή, πολύ πριν ανακαλυφθούν τα μονωτικά υλικά, οι περιμετρικοί τοίχοι των νέων κατασκευών, χτίζονταν “ψαθωτοί”! Δηλαδή, δύο παράλληλοι τοίχοι από μονό τούβλο (δρομικοί) με μεταξύ τους ενδιάμεσο κενό, οι οποίοι συνδέονταν ανά διαστήματα με κάθετες σειρές τούβλων, τα λεγόμενα κλειδιά.
Με αυτή την τεχνική χτίστηκαν οι περισσότερες πολυκατοικίες από το τέλος του πολέμου και μέχρι την «υποχρεωτική» εφαρμογή της θερμομόνωσης, αρχές του 1980.
Το ζητούμενο ήταν η θερμομόνωση του κτιρίου δημιουργώντας ένα κενό από αέρα στην εξωτερική τοιχοποιία.
Σε γενικές γραμμές αυτή έμοιαζε καλή ιδέα, καθώς το λ του αέρα (=0,025 W/mK) είναι ικανοποιητικό για να προσφέρει θερμομόνωση, αλλά η παραπάνω τιμή (από τις τεχνικές οδηγίες ΤΟΤΕΕ 20701-2/2010) αναφέρεται σε ξηρό αέρα στους 20 ̊C και το πρόβλημα είναι ότι για να επιτευχθεί αυτή την θερμομονωτική ιδιότητα, θα πρέπει ο αέρας να είναι ακίνητος (στεγανός ή σε απόλυτο κενό αέρος), διαφορετικά όταν αυτός θερμαίνεται, ξεκινάει η φυσική ροή του και μεταφέρει την θερμοκρασία από το ένα τοίχωμα στο άλλο.
Επίσης δεν μπορεί να υπάρξει ξηρός αέρας σε φυσιολογικές συνθήκες, δηλαδή αέρας που δεν θα περιέχει ποσότητα νερού (υγρασία). Τα παραπάνω αναιρούν την φιλόδοξη κίνηση της μόνωσης με απλό διάκενο στις εξωτερικές τοιχοποιίες.
Αποδεικνύεται όμως, η συναίσθηση της παλαιάς οικοδομικής ως προς τη θερμομονωτική προστασία του δομημένου χώρου. Η γνώση που παραδόθηκε από γενιά σε γενιά και η κοινή λογική, ωθούσαν στην αναζήτηση λύσεων για την εξοικονόμηση της ενέργειας.
Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και τη δυνατότητα παραγωγής πολλαπλάσιας ενέργειας με πολύ εύκολο τρόπο, ο σεβασμός προς την φύση, τις εξωτερικές συνθήκες και η αναζήτηση αμυντικής στάσης απέναντι σε αυτές, άρχισε σιγά σιγά να δίνει χώρο στην αλαζονεία του πετρελαίου και την αλόγιστη σπατάλη!
Το φιλόδοξο μα ανεπαρκές και πλέον άχρηστο κενό της εξωτερικής τοιχοποιίας έδωσε την θέση του στην νέα «επαναστατική» επινόηση της οικοδομικής του ‘80. Την κατάργηση των ανοιγόμενων κουφωμάτων και την επινόηση των συρόμενων, χωνευτών μέσα στους τοίχους για την εξοικονόμηση περισσότερου χώρου στα νέα διαμερίσματα! Οι όποιες απώλειες από τις συνέπειες αυτής τη κίνησης καλύπτονταν με την υπερδιαστασιολόγηση των σωμάτων, του λέβητα και τη σπατάλη του πετρελαίου. Άλλωστε ήταν φτηνό! Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό το επίτευγμα χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον στην νότια και κεντρική Ελλάδα και κατά κόρον στην Αττική.
Ευτυχώς, για λόγους κοινής λογικής αλλά και αισθητικής, αυτό το τραγικό σφάλμα δεν περπάτησε τόσο στην βόρεια Ελλάδα και τα νησιά.
Η υποχρεωτική μελέτη και εφαρμογή της θερμομόνωσης (αρχές του 1980), δηλαδή η χρήση του «φελιζόλ» ή του «ντάουν?» (όπως συχνά κωδικοποιείται στην πιάτσα) δε βοήθησε στο να γίνει αισθητή η ανάγκη της θερμικής θωράκισης.
Η μελέτη θερμομόνωσης ήταν ένα αναγκαίο διαδικαστικό έγγραφο στην πολεοδομία, γινότανε στο πόδι, δεν ήταν κατανοητός ο λόγος που απαιτούταν, ελάχιστες φορές ελέγχονταν κατά την έγκρισή της και ποτέ δεν ελέγχθηκε η εφαρμογή της.
Στην πράξη, η εφαρμογή της θερμομόνωσης κατάντησε να είναι ένα επιπλέον κόστος για το έργο. Με την «κοινή οικοδομική» της πιάτσας και με δεδομένη την καλή διάθεση και το φιλότιμο του κατασκευαστή, έμπαιναν όπως-όπως 3 εκατοστά ενδιάμεσα στην τοιχοποιία και 5 εκ. σε κολώνες και δοκάρια. Αρκετές ήταν οι περιπτώσεις που τα μονωτικά υλικά δεν χρησιμοποιούνταν καθόλου σε μια οικοδομή και πολύ λιγότερη κουβέντα γινόταν για την ποιότητά τους ή την πιστοποίηση που τα συνόδευε.
Έτσι, καταδικάστηκε σε ενεργειακή σπατάλη μια γενιά κτιρίων που φτάνει ακόμα και στις πιο πρόσφατες κατασκευές. Η τεχνολογική εξέλιξη δημιούργησε κτίρια αλαζονικά και ενεργειακά σπάταλα ενώ η σημερινή πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει θριαμβευτικά τα παραπάνω!
Το φαινόμενο του «φαντάσματος» που έκανε τις κουρτίνες να κουνιούνται, δηλαδή το χειμωνιάτικο αεράκι που αισθανόμαστε όταν καθόμαστε δίπλα στην μπαλκονόπορτα, σήμερα μας κάνει να συνειδητοποιούμε ότι βλέπουμε τα χρήματά μας να πετάνε από εκείνη την μπαλκονόπορτα και ότι ξοδεύουμε μια περιουσία για να δημιουργήσουμε συνθήκες θερμικής άνεσης στον χώρο μας.
Και με την έλλειψη των χρημάτων σε συνδυασμό με το υψηλό κόστος της ενέργειας, είμαστε πιο φτωχοί σε συνθήκες εσωτερικής άνεσης. Οι σύγχρονοι φτωχοί, δεν πεινάνε, αλλά κρυώνουν!
Κι όμως, τι κάναμε μέχρι τώρα;
Κρυώναμε; «φουλάραμε» το καλοριφέρ, ανοίγαμε και τα παράθυρα την Κυριακή να καθαρίσουμε το σπίτι, αλλά βαριόμασταν να πάμε στον διάδρομο να χαμηλώσουμε τον θερμοστάτη. Ζεσταινόμασταν; Με 35 ̊C έξω, το κλιματιστικό στους 18 ̊C και τα παράθυρα ανοιχτά. Τα σπάταλα κτίρια διαμόρφωσαν μια γενιά σπάταλων ανθρώπων.
Κάνοντας σήμερα, καλοκαίρι πλέον του 2013, τον απολογισμό του ελαφρού χειμώνα που περάσαμε, η σύγκριση κόστους και θερμικής άνεσης ήταν άνιση και ασύμφορη. Πολλοί καταναλωτές έσπευσαν σε μια κρίση πανικού να αναζητήσουν λύσεις στην αντικατάσταση των υπερδιαστασιολογημένων πηγών ενέργειας που είχαν με νέες μεθόδους. Τζάκια, μαγκαλάκια, κλιματιστικά, σόμπες κηροζίνης, θερμοπομποί και άλλες «επαναστατικές» πηγές θερμότητας ενάντια στην ενεργειακή κρίση εισέβαλλαν στην ζωή μας.
Όμως, αυτή την χρονική στιγμή, οι χειμερινές καταναλώσεις εμφανίζονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ ενημερώνοντας τους καταναλωτές για το πραγματικό κόστος της όποιας «εναλλακτικής» αυτόνομης θέρμανσης. Παράλληλα, υγρασίες και μούχλες εμφανίστηκαν ξαφνικά σε ντουλάπες, βορεινούς τοίχους και στα κουφώματα των αλουμινίων, η ατμόσφαιρα δηλητηριάστηκε από μελαμίνες, βρεγμένα ξύλα ή ότι μπορούσε να καεί στα μέχρι πρότινος διακοσμητικά τζάκια. Παρόλα αυτά, οι συνθήκες θερμικής άνεσης ήταν χειρότερες από ποτέ ενώ θρηνήσαμε ακόμα και ανθρώπινα θύματα.
Όλα τα παραπάνω ωθούν πλέον στην αναζήτηση πιο σοφών και μετρημένων λύσεων, στην αναζήτηση μέτρων που θα ελαχιστοποιήσουν τις απώλειες σταματώντας το γέμισμα ενός άδειου βαρελιού. Ο δρόμος είναι η αειφορία, η εξοικονόμηση, ο σεβασμός και φόβος προς την φύση, ο τρόπος που αντιμετωπιζόταν η οικοδομική παλαιότερα και όχι όπως έχουμε συνηθίσει σήμερα.
Ήδη, με την αρχή της άνοιξης και τις πρώτες κινήσεις για ανακαίνιση και ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων, διαμερισμάτων αλλά και επαγγελματικών χώρων, πολλοί είναι οι ιδιοκτήτες που αναζητούν τρόπους ελαχιστοποίησης των απωλειών του κελύφους, δίνοντας βάρος στην εξωτερική ή εσωτερική θερμοπρόσοψη και την αντικατάσταση κουφωμάτων, ειδικά των συρόμενων με νέα ανοιγόμενα.
Το πρόγραμμα «εξοικονομώ κατ οίκον» επιδοτεί και επιβραβεύει (μέσα στο οριοθετημένο πλαίσιό του) την αντικατάσταση του συρόμενου κουφώματος με ανοιγόμενο. Σε αυτό το σημείο λοιπόν, οι παλιές κατασκευές με τον ψαθωτό τοίχο έχουν ένα επιπλέον πλεονέκτημα!
Θερμομόνωση από ανακυκλώσιμα υλικά στην ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων
Εφαρμόζοντας μια παλιά και γνωστή τεχνική, υπάρχει σήμερα η δυνατότητα της θερμικής θωράκισης με την χρήση ενός πρωτοεμφανιζόμενου στην Ελλάδα ανακυκλώσιμου υλικού, ιδανικού για την πλήρωση διάκενου σε τοιχοποιία, του παρθένου ορυκτοβάμβακα Supafil της Knauf Insulation.
Πρόκειται για ποιοτικό παρθένο ορυκτοβάμβακα, ο οποίος είναι πιστοποιημένος με το χρυσό πρότυπο Eurofins για την ποιότητα του εσωτερικού αέρα (Eurofins Gold Standard for Indoor Air Quality), με ιδιαίτερα χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που συμβάλλει στην αειφορία των κτιρίων.
Ο τρόπος εφαρμογής του είναι πολύ απλός: ανοίγουμε τρύπες των 2,5 εκατοστών ανά 1,8m² επιφάνειας και με τον απαραίτητο εξοπλισμό εμφυσούμε στο κενό της τοιχοποιίας το Supafil. Στην όψη και την αφή μοιάζει με βαμβάκι, το οποίο παίρνει την τελική του μορφή μέσα στην τοιχοποιία σαν ενιαίο υλικό με ενιαία πυκνότητα. Η επίτευξη της απαιτούμενης πυκνότητας θα μας δώσει και το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ως εφαρμοσμένη λύση έχει ξαναχρησιμοποιηθεί παλαιότερα, αλλά με την χρήση άλλων υλικών όπως η διογκωμένη πολυουρεθάνη, η οποία απαιτεί μεγαλύτερο αριθμό οπών και έχει σημαντικές απαιτήσεις για την ασφάλεια στο χειρισμό της.
Αντίθετα από τα παραπάνω, ο παρθένος ορυκτοβάμβακας Supafil έρχεται να κάνει την διαφορά στα εξής σημεία:
- Ως υλικό είναι πολύ πιο φιλικό για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Παράγεται με την τεχνολογία ορυκτοβάμβακα της Knauf Insulation, χωρίς συνδέτη. Συγκεκριμένα, ο παρθένος ορυκτοβάμβακας Supafil παράγεται από ανόργανες, άφθονες και ανακυκλώσιμες πρώτες ύλες.
- Είναι άκαυστος, κατηγορία Euroclass Α1.
- Προσφέρει ηχομόνωση.
- Έχει διάρκεια ζωής που φτάνει εγγυημένα τα 25 χρόνια, πιστοποιημένο πλήρως από τις αρχές, όπως το BBA στο Ηνωμένο βασίλειο, Acermi στη Γαλλία και Komo στην Ολλανδία.
- Ο συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας που μπορεί να επιτευχθεί ανάλογα με την πυκνότητα και τον τρόπο εφαρμογής είναι λ=0,034 W/mK.
- Ο συντελεστής αντίστασης στη διάχυση υδρατμών (διαπνοής) είναι μ=1, όσο και ο αέρας δηλαδή!
- Χάρη στη σταθερότητα της διάστασής του, διατηρεί τον όγκο του σταθερό στο χρόνο και εγγυάται σταθερό όφελος κατά την διάρκεια της ζωής του κτιρίου.
- Η διαδικασία της εφαρμογής του είναι ιδιαίτερα απλή, γρήγορη και καθαρή, επιτυγχάνοντας τη μόνωση μια κατοικίας σε μία ημέρα χωρίς ιδιαίτερα μερεμέτια, λάσπες, κόλλες ή άλλα οικοδομικά απορρίμματα.
- Το κόστος προμήθειας και εφαρμογής του είναι το πιο οικονομικό σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη υπάρχουσα μέθοδο καθώς ξεκινά από 15€ +ΦΠΑ, ανάλογα με το διάκενο που θα υπάρχει.
Ας αναλύσουμε τα θετικά, αλλά και τα αρνητικά στην εφαρμογή του συγκεκριμένου υλικού σε μια ενεργειακή αναβάθμιση, παρακολουθώντας τη συμπεριφορά του σε ένα διαμέρισμα του 1960 στα Πατήσια:
Ο συντελεστής λ=0,034 W/mK, ανάλογα με τον προσανατολισμό και το πόσο εκτεθειμένο είναι το κτίριο, καταφέρνει να μας ανεβάσει σε ενεργειακή κλίμακα βάση ΚΕΝΑΚ, χωρίς να απαιτηθεί άλλη επέμβαση.
- Η ενεργειακή κατανάλωση του διαμερίσματος στην παρούσα φάση, το κατατάσσει στην κατηγορία Η, δηλαδή υπολογίζεται ότι καταναλώνει 163 Kwh/m².
- Γεμίζοντας τους εξωτερικούς τοίχουςμόνο με Supafil, καταφέρνουμε να ανέβουμε μία κλίμακα και να κατατάξουμε το διαμέρισμα στην κατηγορία Ζ με κατανάλωση 117,10 Kwh/m². Δηλαδή με μία επέμβαση, έχουμε βελτίωση της τάξης του 28,16%.
- Εάν αντικαταστήσουμε και τα κουφώματα με νέα θερμοδιακοπτόμενα και με ενεργειακά κρύσταλλα, η συνολική εξοικονόμηση αγγίζει το 42% και κατατάσσεται πλέον στην κατηγορία Ε, με κατανάλωση 94 Kwh/m².
Διευκρινίζεται ότι για τον υπολογισμό, ως σύστημα θέρμανσης υπολογίστηκε αυτό του κτιρίου αναφοράς, ενώ το διάκενο που βρέθηκε στην συγκεκριμένη κατοικία ήταν 10 εκατοστά.
Τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα φαίνονται στον πίνακα υπολογισμού βάση ΚΕΝΑΚ.
Σχέδιο 1
Σε αυτό το σχέδιο φαίνονται με κόκκινο οι εκτεθειμένες επιφάνειες της τοιχοποιίας και η ομοιόμορφη ροή των απωλειών προς το περιβάλλον.
Σχέδιο 2
Με την εφαρμογή του παρθένου ορυκτοβάμβακα Supafil, επιτυγχάνεται η θερμική θωράκιση μεγάλου τμήματος της τοιχοποιίας.
Υπολογίζεται ότι σε μια επιφάνεια τοιχοποιίας διαστάσεων 3,50*2,90 με ανοιγόμενη μπαλκονόπορτα, αν αφαιρέσουμε τις κολώνες, το δοκάρι και το κούφωμα, η καθαρή επιφάνεια της τοιχοποιίας που μένει προς μόνωση αγγίζει το 50%.
Επιπλέον, αν αντικατασταθεί το παλιό κούφωμα θα μονωθεί κατάλληλα άλλο ένα 22% περίπου της συνολικής επιφάνειας.
Δηλαδή θα μείνει εκτεθειμένη μόνο η επιφάνεια του φέροντος οργανισμού που αγγίζει το 28%. Εδώ οφείλουμε να επισημάνουμε το μόνο αρνητικό σημείο του Supafil καθώς αυτά τα σημεία θα αποτελέσουν θερμογέφυρες πιο ισχυρές από ότι ήταν πριν.
Αυτό σημαίνει ότι σε αυτές τις μικρές επιφάνειες που παρέμειναν εκτεθειμένες, η θερμική ροή θα είναι πιο έντονη από ότι πριν που ήταν μοιρασμένη σε ομοιόμορφη επιφάνεια.
Αυτό δεν σημαίνει τόσο ότι δεν έχουμε θωρακίσει ενεργειακά τον χώρο μας, καθώς τον έχουμε βελτιώσει ενεργειακά κατά 72%. Σημαίνει όμως ότι με ελλιπή αερισμό, θα είναι τα πρώτα σημεία που θα παρουσιάσουν συμπυκνώματα και άρα επιφανειακή μούχλα.
Θέλω να δώσω πολύ προσοχή σε αυτό το σημείο καθώς έχει παρατηρηθεί ιδιαίτερα σε κατοικίες που απλά αντικατέστησαν τα κουφώματά τους, είτε αυτά ήταν παλιά ανοιγόμενα, είτε καταργώντας τα συρόμενα. Ενώ η κατοικία ελαχιστοποίησε τις θερμικές της απώλειες επιτυγχάνοντας και καλύτερη ηχομόνωση, εμφανίστηκαν ξαφνικά μούχλες στην οροφή, στις γωνίες, ακόμα και μέσα στις ντουλάπες.
Τι έγινε ξαφνικά;
Παρουσία μούχλας από εσωτερικά συμπυκνώματα.
Παλτό που πότισε από την υγρασία.
Τα παλιά κουφώματα παρείχαν μια αυτόματη-παθητική ανακύκλωση του αέρα στο εσωτερικό του χώρου. Οπότε, ο χρόνος που έπρεπε να αφιερώσει ο ιδιοκτήτης για την αλλαγή του αέρα στον χώρο, ήταν ελάχιστος. Δεν ήταν «αναγκαίος» ο αερισμός στο μυαλό του ιδιοκτήτη και αρκούσε ελάχιστος χρόνος το πρωί ή όποτε δινόταν η ευκαιρία.
Με την τοποθέτηση των νέων κουφωμάτων πλήρους αεροστεγανότητας παρατηρήθηκε το εξής φαινόμενο: Εσφαλμένα απέφευγαν να ανοίγουν τα κουφώματα τον χειμώνα φοβούμενοι μην ξοδέψουν την ενέργεια που με τόσο κόπο πληρώνουν, ιδιαίτερα τους δύο τελευταίους χειμώνες.
Έτσι, με σχεδόν μηδενικό χρόνο αερισμού από τον ιδιοκτήτη, έχουμε το παραπάνω αποτέλεσμα. Να μη γίνεται πια σωστή ανανέωση του αέρα και η εσωτερική υγρασία του χώρου να ψύχεται απότομα στις θερμογέφυρες και να έχουμε τις μούχλες στα πιο κρύα σημεία του κελύφους.
Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να γίνει κατανοητό πριν από οποιαδήποτε επέμβαση, ότι δεν υπάρχει ΜΙΑ λύση η οποία θα μας σώσει. Η επιλογή των κατάλληλων επεμβάσεων σε συνδυασμό με τον ορθό τρόπο χρήσης της κατοικίας έπειτα από αυτές, θα δώσουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Για τον λόγο αυτό πρέπει να αναζητήσουμε το συνδυασμό των ιδιοτήτων σε κάθε υλικό ή σε κάθε εφαρμογή.
Και εδώ έρχεται το πιο ισχυρό όπλο του παρθένου ορυκτοβάμβακα Supafil, η διαπνοή! Ο συντελεστής αντίστασης στη διάχυση των υδρατμών (μ) του Supafil είναι μ=1 (έχει διαπνοή όσο και ο αέρας).
Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που για κάποιο λόγο εισχωρήσει η υγρασία στην τοιχοποιία από εσωτερικά συμπυκνώματα, ή διαρροές, ή έχουμε τις επιδεινωμένες θερμογέφυρες των δομικών στοιχείων, η υγρασία θα στεγνώσει με την ταχύτητα που στεγνώνει ο αέρας.
Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, τα ινώδη μονωτικά υλικά έχουν συντελεστή μ κοντά στη μονάδα, ενώ αφρώδη μονωτικά υλικά έχουν συντελεστή από μ=30 μέχρι 100 και περισσότερο (ανάλογα με την κατηγορία υλικού). Όσο αφορά λοιπόν τη διαπνοή, σε περίπτωση που εγκλωβιστεί υγρασία στον τοίχο, το Supafil θα επιτρέψει να απομακρυνθεί η υγρασία σε 30 φορές μικρότερο χρόνο συγκριτικά με υλικά που έχουν τόσο υψηλότερα μ για τη διαπνοή. Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι τα ινώδη μονωτικά υλικά δεν είναι φτιαγμένα να «λειτουργούν» όταν είναι εμποτισμένα με νερό, κάτι που αν κάποτε συμβεί σε τοιχοποιία είναι σοβαρότατο πρόβλημα κυριότερα λόγω της διαρροής νερών. Ο ίδιος ο ορυκτοβάμβακας, όταν σταματήσει να υπάρχει η πηγή της διαρροής, θα στεγνώσει γρήγορα και θα επανακτήσει πλήρως τη θερμομονωτική του ικανότητα, χωρίς καμία αλλοίωση.
Στην φωτογραφία φαίνονται με πράσινο χρώμα, οι επιφάνειες που μπορούν να μονωθούν με το Supafil σε μια τυπική πολυκατοικία του ’60-’70, ενώ με κίτρινο χρώμα είναι τα δομικά στοιχεία (δοκάρια, κολώνες και σενάζια).
Ας κάνουμε κάποιες ποιοτικές και ποσοτικές συγκρίσεις:
Εξωτερική θερμοπρόσοψη.
Είναι εμφανές ότι από θέμα θερμικής απόδοσης, η ενιαία μόνωση του κελύφους είναι η ιδανικότερη λύση, αλλά έχει τα αρνητικά της.
Θετικά
- Σφραγίζει όλο το κέλυφος, εκμηδενίζει σχεδόν τις θερμογέφυρες όταν αγκαλιάζει και την οροφή των μπαλκονιών και επιπλέον, αν γίνει με πετροβάμβακα αντί πολυστερίνης, δίνει ακόμα τρεις σημαντικές ιδιότητες στο κτίριο: Ηχομόνωση, πυρασφάλεια και βιοκλιματική διαχείριση υγρασίας (βέλτιστη διαπνοή)!
Αρνητικά
- Κόστος εφαρμογής που κυμαίνεται από 35€-45€/μ² + ΦΠΑ, + ένσημα ΙΚΑ + κόστος σκαλωσιάς.
- Ο χρόνος ανάλογα με τον όγκο της εργασίας δεν μπορεί να είναι λιγότερος από 7 εργάσιμες ημέρες με δεδομένο ότι απαιτούνται διάφορες ενδιάμεσες φάσεις από το στήσιμο της σκαλωσιάς μέχρι και την απομάκρυνσή της.
- Για τη χρήση σκαλωσιάς απαιτείται οικοδομική άδεια
- Η εφαρμογή της θερμοπρόσοψης εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες
Εσωτερική θερμομόνωση.
Η εσωτερική θερμομόνωση είναι η δεύτερη αποδεκτή λύση σε συνολικό θερμικό αποτέλεσμα. Όταν δηλαδή τοποθετείται εσωτερικά ο ορυκτοβάμβακας και δημιουργείται νέος εσωτερικός τοίχος από γυψοσανίδα 6 εκατοστών περίπου. Υπάρχουν όμως περισσότερα αρνητικά συγκριτικά με την εξωτερική θερμομόνωση, που την έχουν βαπτίσει ως την «λύση ανάγκης».
Θετικά
- Αποτελεί λύση όταν δεν υπάρχει πρόσβαση από έξω, αλλά μόνο εσωτερικά
- Μονώνονται ενιαία όλες οι επιφάνειες, συμπεριλαμβανομένων των δομικών στοιχείων (δοκάρια και κολώνες).
- Είναι πιο φτηνή λύση από την εξωτερική θερμοπρόσοψη με κόστη που κυμαίνονται από 22€-23€ + ΦΠΑ + ένσημα.
- Δεν απαιτείται σκαλωσιά
- Δεν απαιτείται οικοδομική άδεια από την πολεοδομία καθώς αρκεί η μικρής κλίμακας
- Εφαρμόζεται με οποιαδήποτε καιρική συνθήκη
Αρνητικά
- Μειώνεται ο διαθέσιμος χώρος του σπιτιού, αφού χρησιμοποιείται για τον εσωτερικό τοίχο
- Δε μονώνονται οι θερμογέφυρες των μπαλκονιών, αντιθέτως επιδεινώνονται
- Κατά τη διάρκεια των εργασιών, το σπίτι μας γίνεται εργοτάξιο
- Απαιτείται μια σειρά επιπλέον εργασιών όπως υδραυλικές εργασίες για αποξήλωση και επανατοποθέτηση σωμάτων, ηλεκτρολογικά για πριζοδιακόπτες και χρωματισμούς με τα απαραίτητα σπατουλαρίσματα και τριψίματα με τα ανάλογα κόστη
- Ο χρόνος εργασιών είναι μεγαλύτερος καθώς εμπλέκονται περισσότερα συνεργεία
Μόνωση με την χρήση του Supafil.
Η τρίτη επιλογή σε θερμικό αποτέλεσμα, είναι η λύση του Supafil, καθώς διατηρεί και επιδεινώνει τις θερμογέφυρες όπως αναφέραμε και δε μονώνει όλη την επιφάνεια του τοίχου. Παράλληλα όμως έχει ένα σωρό επιπλέον προτερήματα να προσφέρει.
Θετικά
- Αποτελεί λύση όταν δεν υπάρχει πρόσβαση από έξω (μπορεί όμως και να εφαρμοστεί εντελώς από την εξωτερική πλευρά αν υπάρχει πρόσβαση, χωρίς καμιά όχληση μέσα στο σπίτι)
- Η ευκολία στην εφαρμογή καθώς σε μία μόνο εργάσιμη ημέρα, μπορεί να ολοκληρωθεί μια κατοικία
- Ελάχιστα μερεμέτια καθώς απαιτείται κατά προσέγγιση μια τρύπα διαμέτρου 2,5 εκατοστών ανά 1,8 μ² επιφάνειας τοιχοποιίας
- Εφαρμόζεται ιδανικά σε παλιές πολυκατοικίες που δεν υπάρχει εξωτερική πρόσβαση χωρίς σκαλωσιά
- Δεν απαιτείται σύμφωνη γνώμη των άλλων συνιδιοκτητών
- Δεν απαιτείται σκαλωσιά
- Δεν απαιτείται οικοδομική άδεια από την πολεοδομία
- Εφαρμόζεται με οποιαδήποτε καιρική συνθήκη
- Έχει το πιο ανταγωνιστικό κόστος με τις προηγούμενες λύσεις που κυμαίνεται από 15€ έως 20€ + ΦΠΑ, ανάλογα με το υπάρχον διάκενο και οι ασφαλιστικές εισφορές στο ΙΚΑ συμπεριλαμβάνονται.
- Προσφέρει ηχομόνωση
- Προσφέρει πυρασφάλεια
- Έχει διαπνοή όση και ο αέρας μ=1
- Δεν μειώνει το διαθέσιμο χώρο στο σπίτι μας. Χρησιμοποιεί τις υπάρχουσες δομές και δεν απαιτεί επιπλέον χώρο, ούτε από μέσα, ούτε από έξω
Αρνητικά
- Αφήνει θερμογέφυρες στα δομικά στοιχεία
- Δεν μπορεί να εφαρμοστεί εάν δεν υπάρχει διάκενο στην τοιχοποιία
Από την σύγκριση των παραπάνω καταλήγουμε εύκολα ότι για την ενεργειακή αναβάθμιση μιας κατοικίας ως προς τις απώλειες του κελύφους, ο παρθένος ορυκτοβάμβακας Supafil προσφέρει πολύ περισσότερα σε σύγκριση με αυτά που δε μπορεί να καλύψει. Ο τρόπος εφαρμογής του με το σύστημα της εμφύσησης του υλικού, προσφέρει μια ενιαία και πυκνά μονωμένη επιφάνεια. Είναι λύση οικονομική, γρήγορη και προπάντων καθαρή. Δεν χρειάζεται να στηθεί ολόκληρο εργοτάξιο και η μόνη επέμβαση που μπορεί να προβληματίσει είναι το πέρασμα του μπογιατζή από τις τρύπες που θα ανοιχθούν.
Επισήμανση τέλους
Πέρα από οποιοδήποτε υλικό ή τεχνική επιλέξουμε, πρέπει να καταλάβουμε ότι η κατοικία μας, είναι ένας μηχανισμός. Όπως για παράδειγμα, αν αγοράσουμε το οικονομικότερο από άποψη κατανάλωσης αυτοκίνητο και τρέχουμε με 180 km/h, πάλι θα το κάνουμε να καταναλώσει αλόγιστα και σπάταλα!
Με τον ίδιο τρόπο πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τον τρόπο που λειτουργεί το σπίτι μας και να φερόμαστε ανάλογα. Κάθε σπίτι είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Εισπνέει και εκπνέει, καταναλώνει ενέργεια και παράγει ρύπους. Πρέπει να γνωρίζουμε και να έχουμε την αίσθηση του τι συμβαίνει σε κάθε χρονική στιγμή, σε κάθε θερμοκρασία, σε κάθε συνθήκη.
Για παράδειγμα, ο μη αερισμός της κατοικίας τον χειμώνα, από φόβο μην χάσουμε θερμότητα, ανεβάζει την εσωτερική υγρασία, ανεβάζει τα επίπεδα του CO2 και δημιουργεί τις συνθήκες του άρρωστου κτιρίου. Έτσι όταν ζούμε σε ένα σπίτι με τέτοιες συνθήκες, αισθανόμαστε ζαλάδες, πονοκεφάλους και έλλειψη συγκέντρωσης. Το ζητούμενο είναι να πετύχουμε ιδανικές εσωτερικές συνθήκες για τον άνθρωπο και όχι απλά ένα αεροστεγανό κουτί χωρίς θερμικές απώλειες. Μια κατοικία με ποσοστό εσωτερική υγρασίας 75% και θερμοκρασία 22,5 ̊C, αν αεριστεί καλά για 5 λεπτά της ώρας και μόνο, θα μειώσει την υγρασία στο 52%, την θερμοκρασία στους 21,0 ̊C και θα μας κάνει να νοιώσουμε ευεξία. Σε κάθε περίπτωση μια κατοικίας οφείλει να ανακυκλώνει τον αέρα στο εσωτερικό της, 7 φορές την ημέρα! Για αυτό τον λόγο στην βόρεια Ευρώπη είναι επιβεβλημένος ο μηχανικός αερισμός, τουλάχιστον στις νέες κατασκευές.
Γενικότερα, όσο περισσότερα κατανοήσουμε τόσο καλύτερα θα πράξουμε.
«Χτίστε από την φαντασία σας ένα κιόσκι στην ερημιά, πριν χτίσετε ένα σπίτι μέσα στα τείχη της πόλης.
Γιατί, όπως αγαπάτε τον γυρισμό στο σπίτι σας το σούρουπο, έτσι κι ο οδοιπόρος που είναι μέσα σας αγαπά το μακρινό και το μοναχικό.
Το σπίτι σας είναι το μεγάλο σώμα σας.
Ζει με τον ήλιο και κοιμάται στην ησυχία της νύχτας. Κι ο ύπνος του δεν είναι δίχως όνειρα. Μήπως δεν ονειρεύεται το σπίτι σας;
Κι όταν ονειρεύεται, δε φεύγει από την πόλη για να βρεθεί στα περιβόλια και στις λοφοκορφές;»
Μιλήστε μας για τα σπίτια
Khalil Gibran: Ο κήπος του προφήτη
Θεόδωρος Σωτήριος Τούντας
Αρχιτέκτων Μηχανικός
Ενεργειακός επιθεωρητής
Ενεργειακός μελετητής “Esperto CasaClima Junior”
www.fuv.gr fuv@fuv.gr